Zo denk ik er over 24-09-2015

10714763_10202464538485210_2131334977_n

Deze hele maand is al een gekke huis qua drukte, wat ik er wel bij wil zeggen dat ik die drukte zelf maak en bepaal. Ik denk dat het bij mijn karakter hoort. Leven op een deadline, ik moet ook toegeven dat ik het beste presteer onder druk. Dat geeft behoorlijk risico. Ben je bijvoorbeeld met twaalf dingen tegelijk bezig ben. Wat geen uitzondering is en je neemt een stapje te snel. Ja, dan kan je natuurlijk kei hard naar beneden vallen. Daarom geef ik mijzelf wel nog een klus, of nog een klus er bij maar wel wetend dat sommige klussen ook “therapeutisch” kunnen werken. Ik begon dit stukje echt net te schrijven er zijn dus ook niet veel dingen voorbereid. Maar toch wil ik het even met jullie hebben, over het therapeutische, wat in een klus kan zitten. Kijk met een foto bewerken zit ik in mijn eigen wereldje. Helemaal alleen, vaak en helemaal in die foto. Ik ben niet echt een fotograaf die een foto echt helemaal uit plant, en dan de foto maakt. Neee ik ben een fotograaf die zeker wel vaak de compositie bekijk, licht dat soort dingen. Maar ik bedenk nooit van mij zet mijn camera alleen op zwart wit dit word echt een zwart witte foto. Nee, ik ben echt vrij, zo voel ik me ook als ik een foto maak. Tuurlijk moet je wel met dingen rekening houden zeer zeker als je een portret van een mens maakt. Met dieren is dat weer een ander geval. Begrijp je wat ik bedoel. Terug naar de foto die dan al gemaakt is en in Lightroom bewerkingsprogramma voor mij dan zit Oké ik ben dus die foto aan het bewerken en echt hoe de tijd verstrijkt krijgt de fot vorm. Vorm hoe ik dan pas op dat moment een ingeving krijg zo ja zo moet i worden. Zwart wit of kleur gebeurt dan in de donkere kamer van Lightroom.

30072013-IMG_3668Het kan een manier van Therapeutische ontspanning doen. Normaliter waar ik ook ben wil ik alles zien aan alles mee doen en ook nog leuk gevonden willen worden maar wel met een eerlijke twist. Dus als ik weer terug ga naar het bewerkingsprogromma en ik zit in die donkere kamer van de foto bewerken dan ben i heel geconcentreerd met een onderwerp bezig. Namelijk het zo mooi maken in mijn ogen dan van de foto. Eigenlijk zit je in een soort van trans, trans van de foto en je zelf. En hoeveel moeite het ook kost het geeft voldoening en je ziet de foto groeien van mooier naar mooier. Dat geeft weer voldoening. Ook dat kan weer uit de hand lopen misschien hebben jullie in de eerder blogs gelezen, dat als je alleen maar met foto bewerken bezig ben dat je lichaam wel eens kan protesteren. In mijn geval was en is dat nog steeds een beetje een tennis arm. Wat een tennis elle boog kan worden ect ect.. Daarom ben ik toch best blij dat ik even deze tekst mag en kan type. Dat er een taalfout in zit of als het niet helemaal lekker loopt is mijn excuus dan even. “Hey hoor eens ik ben geen schrijver nee ik ben een model en fotograaf ”leuk toch.

563058_539502452788046_1532024192_n (2)Iedereen zal het misschien wel herkennen en misschien ook niet dat er in veel andere dingen in je leven een vorm van rust voor je zelf in kan zitten. Voor mij is het dan schrijven rappen fotograferen dichten, en in de alle haast van nu ben ik er misschien nog wel een paar vergeten. Dat maakt niet uit. Ik wil hier alleen maar schrijven en misschien heb een lezer er nog wat aan het is wel eens waar mijn verhaal. Maar het zou zo maar eens raakvlakken kunnen hebben met jou die de leest.

Dus vind je iets super leuk probeer er altijd wat bij te vinden 1een ding heel goed kunnen is natuurlijk leuk maar mij advies probeer er nog een bij en misschien nog wel een bij. Meer afwisseling maakt het leven een stuk leuker toch… Maar doe het nou niet te gek wil ik net zeggen maar eigenlijk is natuurlijk elk mens uniek. En elk mens is natuurlijk anders. Dus ik kan alleen voor mij zelf spreken. En dit helpt bij mij nu een stuk schrijven en vergeet het schilderen niet o wat kan je toch lekker in trans wezen met het schilderen van een doek of het tekenen op een stuk papier.

1452.jpg

Veel mensen zijn het misschien verleerd omdat iedereen maar bezig in met je hoofd een klein stukje naar beneden buigen en in de wereld van je telefoon leven ja dat schijnt een nieuwe wereld te zijn. Computer verslaving, en helemaal in op komst de telefoon verslaving zag ik gister een programma op tv. Volgende keer zal ik mij zelf daar maar eens over uit laten.

Vorige week weer wat foto’s laten uitprinten. Straks even ophalen het is een tijd geleden voor mij dat ik foto’s liet uit printen jaar of vijf dat ik zo met modellenwerk bezig was zeg maar net begon o wat wou ik graaf die foto’s uitgeprint. Is natuurlijk te begrijpen rond de 400 stuks en daarna nog eens 500 foto’s ik weet het nog goed. Achter af denk je natuurlijk waar laat ik al dooie foto’s. Het is goed gekomen. Albums vol en de muur ook helemaal vol. Dit keer is het gedeeltelijk voor mensen die ik les geef het fitissen van uit een stoel. Vaak zijn deze mensen hoogbejaard.
Hoe mooi is het dan ook deze mensen die ik wekelijks zie en die hun uiterste best doen om mij te volgen met de ziekte van Parkinson en veel al dementie.
Hoe mooie is het dan toch om die mensen straks blij te zien, hoe mooi ik heb ze al een beetje laten zien op mijn telefoon. Maar een foto zo als een foto hoort te zijn in mijn ogen. Ja, dat raakt me dan als ik die mensen tussen de 75 jaar en de 104 ja als ik die mensen een plezier kan doen.

Wat kan het leven dan toch mooi zijn echt hoor het zit het Umm in de kleine dingen.

Copyright © 2015 ELLY-ELtje

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s